سرزمین ما

اتش این تاریخ سوزی دامن گیرتان خواهد شد.

من به دیداری خوشم از راه دور دولت دید مرا ویران مکن

آب بر گور نیاکانم مبند کاخ جاوید مرا ویران مکن

آبروی آب را این سان مریز مهر و ناهید مرا ویران مکن

بشکن این سد هراس انگیز را تخت جمشید مرا ویران مکن

|+| نوشته شده در 86/03/07 ساعت 22:23 توسط دارا |

                                            ویران مکن

       هان ... خورشید مرا ویران مکن          نور امید   مرا    ویران     مکن

سروها را ریشه کن کردی دریغ سایه ی بید مرا ویران مکن

بر درفشی که ز پای انداختی شیر و خورشید مرا ویران مکن

نقشه می بوسم بجای خاک خویش بوسه ی عید مرا ویران مکن

|+| نوشته شده در 86/03/05 ساعت 1:49 توسط دارا |

سرود ملی

ای ایران ای مرز پرگُهر		ای خاکت سرچشمهٔ هنر
دور از تو اندیشهٔ بَدان		پاینده مانی تو جاودان
ای دشمن ار تو سنگ خاره‌ ای من آهنم		جان من فدای خاک پاک میهنم
مهر تو چون، شد پیشه‌ام		دور از تو نیست اندیشه‌ام
در راه تو، کِی ارزشی دارد این جان ما		پاینده باد خاک ایران ما
سنگ کوهت درّ و گوهر است		خاک دشتت بهتر از زر است
مهرت از دل کِی برون کنم		بَرگو بی مهرِ تو چون کنم
تا گردش جهان و دور آسمان به‌پاست		نورِ ایزدی همیشه رهنمای ماست
مهر تو چون، شد پیشه‌ام		دور از تو نیست اندیشه‌ام
در راه تو، کِی ارزشی دارد این جان ما		پاینده باد خاک ایران ما
ایران ای خرّم بهشت من		روشن از تو سرنوشت من
گر آتش بارد به پیکرم		جز مهرت در دل نپرورم
از آب و خاک و مهرِ تو سرشته شد گِلم		مهر اگر برون رود تهی شود دلم
مهر تو چون، شد پیشه‌ام		دور از تو نیست اندیشه‌ام
در راه تو کِی ارزشی دارد این جان ما		پاینده باد خاک ایران ما

|+| نوشته شده در 86/03/04 ساعت 2:39 توسط دارا |