تبليغاتX
html> سرزمین ما

سینه از اتش دل در غم جانانه بسوخت ....... اتشی بود در این خانه که کا شانه بسوخت

           
                                            ویران مکن


       
هان ... خورشید مرا   ویران  مکن          نور   امید   مرا    ویران     مکن 


 
سروها  را  ریشه کن کردی  دریغ           سایه ی   بید  مرا  ویران   مکن


 
بر    درفشی   که   ز پای  انداختی         شیر و  خورشید مرا  ویران  مکن


 
نقشه می بوسم بجای خاک خویش        بوسه ی  عید مرا    ویران  مکن

|+| نوشته شده در  86/03/05 ساعت 1:49  توسط دارا  |